معرفی شهر چاف
موقعيت و تاريخچه
شهر چاف از توابع بخش مرکزي شهرستان لنگرود، با مختصات جغرافيايي 50 درجه و 14 دقيقه طول شرقي و 37 درجه و 17 دقيقه عرض شمالي، در 13 کيلومتري شمال شرقي شهر لنگرود و 65 کيلومتري شهر رشت قرار گرفته است.
شهر جلگهاي چاف، در ارتفاع منفي 25- متري از سطح دريا قرار دارد و از شمال به روستاي تازهآباد چاف، از شرق به درياي خزر، از جنوب و غرب به روستاي چاف بالا محدود ميشود. آب و هواي آن معتدل و مرطوب با ميانگين بارندگي 1300 ميليمتر در سال است. آب و هواي معتدل، اراضي حاصلخيز و امکان صيد ماهي تأثير فراواني در شکلگيري اين روستا داشته است.
مردم شهر چاف به زبان گيلکي و با لهجه بيه پس سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
الگوي معيشت و سکونت
براساس سرشماري سال 1375، شهر چاف 3081 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385 به 3079 نفر کاهش يافته است.
اقتصاد شهر چاف بر پايه فعاليتهاي زراعي، دامداري، صيادي و فعاليت در امور خدماتي و توليد صنايع دستي استوار است. محصولات عمده زراعي آن شامل برنج، سيبزميني، خيار، هندوانه و انواع مرکبات مانند پرتقال، نارنگي، کيوي ميباشد. صيادي در درياي خزر، دامپروري و پرورش طيور خانگي به صورت سنتي متداول است. بافت مسکوني روستاي جلگهاي چاف به صورت خطي و پراکنده گسترش يافته است. در ساخت خانههاي قديمي از مصالح چوب، گل و کاهگل استفاده شده است. خانههاي قديمي شامل تعدادي اتاق است که درِ آنها به يک ايوان سرتاسري و بزرگ گشوده ميشود.
خانههاي جديد که به سبک معماري نوين ساخته ميشوند، فضاي محصوري دارند. مصالح به کار رفته در ساخت خانههاي جديد مشتمل بر تيرآهن، سيمان، آجر، گچ و ورق گالوانيزه است.
خاصيت گردشگري شهر به توسعه و ساخت خانههاي ويلايي و سوئيتهاي مدرن افزوده است.
جاذبههاي گردشگري
نحوة استقرار شهر، چشمانداز کشتزارهاي سرسبز، باغات انبوه ميوه و منظره صيد ماهي از جلوههاي بسيار زيباي طبيعي شهر چاف به شمار ميروند که با تنوعي از انواع رنگهاي زيبا، گردشگران را به سوي خود جذب ميکند.
ساحل شني همراه با مجتمع اقامتي و تفريحي به وسعت 130 هکتار، يکي از زيباترين سواحل گردشگري درياي خزر است که در فصول گرم پذيراي مسافران و طبيعت دوستان بيشماري است و محل مناسبي براي شنا و ورزشهاي آبي به شمار ميآيد.
تالاب امير کلايه، در نزديکي شهر چاف با پوشش گياهي خاص، زيستگاه پرندگان و آبزيان است. تالاب امير کلايه از طريق رودخانهها، چشمهها و پسابهاي زمينهاي مزروعي تغذيه ميشود و دو آبراهه خروجي دارد که يکي به دريا و ديگري به سفيدرود ميريزد. در حال حاضر بخش اعظمي از تالاب به نيزار تبديل شده است.
مردم شهر چاف اعياد مذهبي قربان، فطر و غدير را به جشن و سرور و ايام محرم و وفات ائمه را به عزاداري ميپردازند. در آستانه سال نو به پيشواز عيد نوروز ميروند و روزهاي سيزدهبدر، چهارشنبه سوري و شب يلدا را گرامي ميدارند.
کشتي گيله مردي و قئيش بازي از جمله ورزشها و بازيهاي محلي روستاي چاف است.
پوشاک غالب مردان و زنان روستا همانند مردم شهري ميباشد و از لباس محلي خاصي استفاده نميکنند. ولي زنان روستا، در مراسم عروسي از لباسهاي محلي که از پارچههاي رنگي و طرحدار و زيبا تهيه ميشوند، استفاده ميکنند. اين لباسها به وسيله پولکها و نوارهاي رنگي تزيين ميشوند.
صنايع دستي شهر چاف شامل گليمبافي و حصيربافي است.
با توجه به فرهنگ غذايي کهن و رونق دامداري، انواع غذاهاي گوشتي مانند کباب و انواع خورشتها در روستا تهيه ميشود. استفاده از برنج در روستاي چاف رايج است و انواع مواد لبني همچون شير، پنير، ماست و کره به وفور در روستا يافت ميشود. طبخ انواع ماهي و آش نيز متداول است و از غذاهاي خاص محلي آن ميتوان به باقلاخورشت، آغوز قاتق (فسنجان) و ترش تره اشاره کرد.
دسترسي: اين شهر از طريق شهر لنگرود و با جادهاي مناسب و آسفالت قابل دسترسي است.
18
شهر چاف از توابع بخش مرکزي شهرستان لنگرود، با مختصات جغرافيايي 50 درجه و 14 دقيقه طول شرقي و 37 درجه و 17 دقيقه عرض شمالي، در 13 کيلومتري شمال شرقي شهر لنگرود و 65 کيلومتري شهر رشت قرار گرفته است.
شهر جلگهاي چاف، در ارتفاع منفي 25- متري از سطح دريا قرار دارد و از شمال به روستاي تازهآباد چاف، از شرق به درياي خزر، از جنوب و غرب به روستاي چاف بالا محدود ميشود. آب و هواي آن معتدل و مرطوب با ميانگين بارندگي 1300 ميليمتر در سال است. آب و هواي معتدل، اراضي حاصلخيز و امکان صيد ماهي تأثير فراواني در شکلگيري اين روستا داشته است.
مردم شهر چاف به زبان گيلکي و با لهجه بيه پس سخن ميگويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
الگوي معيشت و سکونت
براساس سرشماري سال 1375، شهر چاف 3081 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385 به 3079 نفر کاهش يافته است.
اقتصاد شهر چاف بر پايه فعاليتهاي زراعي، دامداري، صيادي و فعاليت در امور خدماتي و توليد صنايع دستي استوار است. محصولات عمده زراعي آن شامل برنج، سيبزميني، خيار، هندوانه و انواع مرکبات مانند پرتقال، نارنگي، کيوي ميباشد. صيادي در درياي خزر، دامپروري و پرورش طيور خانگي به صورت سنتي متداول است. بافت مسکوني روستاي جلگهاي چاف به صورت خطي و پراکنده گسترش يافته است. در ساخت خانههاي قديمي از مصالح چوب، گل و کاهگل استفاده شده است. خانههاي قديمي شامل تعدادي اتاق است که درِ آنها به يک ايوان سرتاسري و بزرگ گشوده ميشود.
خانههاي جديد که به سبک معماري نوين ساخته ميشوند، فضاي محصوري دارند. مصالح به کار رفته در ساخت خانههاي جديد مشتمل بر تيرآهن، سيمان، آجر، گچ و ورق گالوانيزه است.
خاصيت گردشگري شهر به توسعه و ساخت خانههاي ويلايي و سوئيتهاي مدرن افزوده است.
جاذبههاي گردشگري
نحوة استقرار شهر، چشمانداز کشتزارهاي سرسبز، باغات انبوه ميوه و منظره صيد ماهي از جلوههاي بسيار زيباي طبيعي شهر چاف به شمار ميروند که با تنوعي از انواع رنگهاي زيبا، گردشگران را به سوي خود جذب ميکند.
ساحل شني همراه با مجتمع اقامتي و تفريحي به وسعت 130 هکتار، يکي از زيباترين سواحل گردشگري درياي خزر است که در فصول گرم پذيراي مسافران و طبيعت دوستان بيشماري است و محل مناسبي براي شنا و ورزشهاي آبي به شمار ميآيد.
تالاب امير کلايه، در نزديکي شهر چاف با پوشش گياهي خاص، زيستگاه پرندگان و آبزيان است. تالاب امير کلايه از طريق رودخانهها، چشمهها و پسابهاي زمينهاي مزروعي تغذيه ميشود و دو آبراهه خروجي دارد که يکي به دريا و ديگري به سفيدرود ميريزد. در حال حاضر بخش اعظمي از تالاب به نيزار تبديل شده است.
مردم شهر چاف اعياد مذهبي قربان، فطر و غدير را به جشن و سرور و ايام محرم و وفات ائمه را به عزاداري ميپردازند. در آستانه سال نو به پيشواز عيد نوروز ميروند و روزهاي سيزدهبدر، چهارشنبه سوري و شب يلدا را گرامي ميدارند.
کشتي گيله مردي و قئيش بازي از جمله ورزشها و بازيهاي محلي روستاي چاف است.
پوشاک غالب مردان و زنان روستا همانند مردم شهري ميباشد و از لباس محلي خاصي استفاده نميکنند. ولي زنان روستا، در مراسم عروسي از لباسهاي محلي که از پارچههاي رنگي و طرحدار و زيبا تهيه ميشوند، استفاده ميکنند. اين لباسها به وسيله پولکها و نوارهاي رنگي تزيين ميشوند.
صنايع دستي شهر چاف شامل گليمبافي و حصيربافي است.
با توجه به فرهنگ غذايي کهن و رونق دامداري، انواع غذاهاي گوشتي مانند کباب و انواع خورشتها در روستا تهيه ميشود. استفاده از برنج در روستاي چاف رايج است و انواع مواد لبني همچون شير، پنير، ماست و کره به وفور در روستا يافت ميشود. طبخ انواع ماهي و آش نيز متداول است و از غذاهاي خاص محلي آن ميتوان به باقلاخورشت، آغوز قاتق (فسنجان) و ترش تره اشاره کرد.
دسترسي: اين شهر از طريق شهر لنگرود و با جادهاي مناسب و آسفالت قابل دسترسي است.
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 22:22 توسط حسین سیمایی چافی
|